Potencja

Diagnostyka Rozpoznanie stwardnienia rozsianego opiera się na objawach klinicznych: rozsianiu objawów neurologicznych w czasie i przestrzeni ośrodkowego układu nerwowego, potwierdzonych następującymi badaniami: a/ tomografią rezonansu magnetycznego, b/ badaniem immunologicznym płynu mózgowo-rdzeniowego, c/ badaniem potencjałów wywołanych. Dopiero połączenie badań klinicznych i paraklinicznych umożliwia w pełni wiarygodną diagnostykę różnicową, prowadzącą do wyeliminowania możliwych pomyłek diagnostycznych.

Mimo to pacjenci ci w dalszym ciągu obciążeni są większym ryzykiem wystąpienia zaburzeń psychicznych niż reszta populacji. 2. Zaburzenia psychiczne będące następstwem leczenia lekami p/padaczkowymi zasługują na szczególną uwagę z dwóch powodów: - po pierwsze – lek p/padaczkowy może być najłatwiej modyfikowalnym czynnikiem ryzyka wystąpienia zaburzeń psychicznych u pacjenta z padaczką - po drugie – wystąpienie zaburzeń psychicznych pogarsza współpracę pacjenta oraz zmniejsza systematyczność pobierania leków, co może pogorszyć kontrolę na napadami Właściwie każdy lek p/padaczkowy może wywoływać psychiatryczne objawy uboczne i duże znaczenie odgrywa indywidualna, osobnicza skłonność do ich występowania z jednej strony spowodowana obciążeniami niezwiązanymi bezpośrednio z padaczką takimi jak predyspozycje genetyczne, obciążenie chorobami psychicznymi w rodzinie, występowaniem zaburzeń psychicznych przed zachorowaniem na padaczkę, czy też obciążeniami psychospołecznymi takimi jak negatywny stosunek społeczeństwa do chorego na padaczkę, uczucie napiętnowania, niski status socjoekonomiczny czy ograniczenia w wyborze zawodu. Z drugiej strony istotną rolę odgrywają obciążenia związane bezpośrednio z chorobą podstawową, z padaczką, takie jak długość trwania choroby, częstość i ciężkość napadów czy typ zespołu padaczkowego. 3. Psychiatryczne objawy uboczne leków p/padaczkowych można podzielić na 4 grupy: Pierwsza grupa - zaburzenia psychotyczne obejmują szeroki zakres objawów od prostych halucynacji do psychoz shizofrenopodobnych - zaburzenia afektywne to najczęściej dystymia i depresja, rzadko choroba afektywna dwubiegunowa czy mania, bardzo rzadko obserwuje się przełączenie obecnej wcześniej choroby afektywnej dwubiegunowej w typ rapid-cycling - zaburzenia poznawcze i zaburzenia zachowania – to najczęstsze psychiatryczne objawy uboczne obejmujące spowolnienie psycho-ruchowe, zachowania agresywne i lęk Czwarta grupa - to występujące rzadko encefalopatie polekowe, w których zaburzenia psychiczne są tylko komponentą szerszego zespołu objawów 4. Wspólnymi czynnikami ryzyka wystąpienia zaburzeń psychotycznych i zaburzeń afektywnych jako objawów ubocznych leków przeciwpadaczkowych jest dłuższy czas trwania padaczki, większa częstość i ciężkość napadów, przebycie napadów gromadnych lub stanu padaczkowego, występowanie drgawek gorączkowych w dzieciństwie, choroby psychiczne w rodzinie, obciążenia środowiskowe (dla zaburzeń psychotycznych to ostry stres, dla zaburzeń afektywnych, szczególnie depresji to przewlekłe obciążenia psychiczne) oraz padaczka płata skroniowego.

Charakteryzowali się oni hipotonią i niezgrabnością chodu oraz obecnością objawów piramidowych i móżdżkowych. Od 3 roku życia u pacjenta nr 4 obserwowano postępujące deficyty ruchowe i intelektualne. Pomimo rozpoczęcia terapii penicylaminą już w 3 roku życia, w wieku 14 lat pacjent był przykuty do wózka inwalidzkiego i miał masywne nietrzymanie moczu. W pozostałych przypadkach choroba rozpoczęła się w pierwszej dekadzie życia trudnościami we wchodzeniu na schody oraz trudnościami w bieganiu. Pensjonaty nad morzem Raper Lekarka kosmiczna jasno stwierdza nieprzyzwoite przekonania.